روز بزرگداشت ملاصدرا

صدرالدین محمد ملقب به ملاصدرا یا صدرالمتالهین از بزرگ‌ترین دانشمندان مسلمان بوده است. زندگینامه ملاصدرا؛ از تولد تا کودکی

پدرش ابراهیم قوامی شیرازی نام داشت که فردی ثروتمند بود، ولی صاحب فرزند نمی‌شد تا این که با توسل به نذر و نیاز بالاخره در روز نهم جمادی‌الاول سال ۹۷۹ هجری قمری (۱۷ مهر سال ۹۵۰ شمسی) خداوند به او فرزندی داد که نامش را محمد گذاشت. محمد در دورانی به دنیا آمد که شیراز مهد علم و ادب بود به همین دلیل دوران کودکی را با آموزش و تربیت ویژه‌ای سپری کرد.
محمد کوچک در مکتب‌خانه نزد ملا احمد در مدت دو سال خواندن و نوشتن قرآن را فرا گرفت و بعد از آن توسط ملا عبدالرزاق ابرقویی صرف و نحو را آموخت. او در دوران نوجوانی علاوه بر دروس رایج آن زمان درس‌هایی مثل ادبیات فارسی، عربی، منطق، اصول فقه، فقه، فلسفه، کلام و... را هم آموخته بود.

جوانی ملاصدرا

هم‌زمان با دوران جوانی صدرالدین محمد صفویان به روی کار آمدند و کم‌کم شهر شیراز از رونق افتاد و دانشمندان این شهر به قزوین که پایتخت آن زمان صفویان بود رفتند. محمد هم در حدود ۲۵ سالگی از شیراز راهی قزوین شد. او در این شهر به شاگردی شیخ بهایی و میرداماد در آمد .
ملاصدرا در اصفهان دروس فقه، علوم حدیث و تفسیر را از شیخ بهایی، حکمت الهی و حکمت شرق و غرب را از میرداماد و علم ملل و نحل را از میرفندرسکی آموخت.
او در اصفهان بود که خبر مرگ مادرش را شنید و برای چند روزی به شیراز رفت. درس اصلی او فلسفه بود، اما در کنار فلسفه قرآن و حدیث هم می‌گفت و به شرح و تفسیر قرآن می‌پرداخت. در شیراز بود که شروع به نوشتن کتاب‌هایش کرد و در ابتدای امر کتاب «شرح اصول کافی» را نوشت.

ازدواج ملاصدرا

ملاصدرا در شیراز ازدواج کرد و صاحب اولین فرزندش که دختر بود، شد. اما افرادی بودند که دائم او را آزار می‌دادند و به او اتهام تکفیر می‌زدند. برای همین با خانواده‌اش در کاروانی کوچک به روستای کهک نزدیکی‌های شهر قم رفت و در آنجا به صورت ناشناس تدریس می‌کرد و رساله‌های ناتمامش راتمام می‌کرد.
دو فرزند دیگر ملاصدرا در کهک به دنیا آمدند و دخترش در این روستا ازدواج کرد و اولین نوه ملاصدرا به دنیا آمد. ملاصدرا ۵ فرزند داشت که شامل دو دختر (ام‌کلثوم و زبیده) و سه پسر (ابراهیم، نظام‌الدین احمد و معصومه) بود.

ملاصدرا در روستای کهک

ملاصدرا در این روستای کوچک شاگردانی همچون فیض کاشانی و عبدالرزاق لاهیجی را تربیت کرد و کتاب بی‌نظیر «اسفار اربعه» را نوشت که شامل اصول فلسفه حکمت متعالیه بود و فلسفه اسلامی را دگرگون کرد؛ این کتاب در کنار کتاب «شفا»‌ی ابن‌سینا از بزرگ‌ترین کتاب‌های فلسفی به شمار می‌روند. اسفار اربعه چهار جلد داشت و بر اساس مراحل چهارگانه سیر و سلوک عرفانی تنظیم شده بود.

بازگشت ملاصدرا به شیراز

نوشتن اسفار اربعه که تمام شد ملاصدرا نامه‌ای از الله‌وردی خان، حاکم شیراز دریافت کرد و دوباره به شیراز دعوت شد. وقتی که به شیراز برگشت با استقبال فراوان مردم روبرو شد و خیلی زود در مدرسه‌ای که حاکم شیراز برای او راه‌اندازی کرده بود کلاس درس و بحث را آغاز کرد. او علاوه بر حکمت و فقه، ادبیات، اخترشناسی، ریاضیات، شیمی، زمین‌شناسی و علوم طبیعی را هم تدریس می‌کرد.

مرگ ملاصدرا

ملاصدرا موفق شد ۶ بار با پای پیاده به سفر حج برود و وقتی که برای هفتمین بار در سن ۷۰ سالگی  عازم این سفر شد در راه دچار بیماری شد و در شهر بصره دار فانی را وداع گفت. ملاصدرا ملقب به صدرالمتالهین را در شهر نجف و در سمت چپ حرم امام علی (ع) دفن کردند.